
Çocuk İmgesinin Cahit Zarifoğlu ve Paul
Author(s) -
Nurullah Ulutaş
Publication year - 2013
Publication title -
turkish studies
Language(s) - English
Resource type - Journals
ISSN - 1308-2140
DOI - 10.7827/turkishstudies.4907
Subject(s) - psychology
Although the “child” image in both Cahit Zarifoğlu and PaulEluard’s poetry are similar in many aspects, the very image makesdifferent connotations in other aspects. Childhood, defined as the agespan ranging from birth to adolescence, is a period which almost everypoet makes reference to. Poets make use of this rich source to a greatextent for inspiration. The images of a person standing at the death’sdoor and a child welcoming life with arms wide open appear in differentforms in the works of a believing poet and another whose works are notfaith-oriented. The child image used by all poets in a way bearsapparent differences in the works of these two poets with differentorigins of civilization. By looking at the way in which these two poetsfrom different cultural backgrounds use this image, we can speak of thepossibility to differentiate both their poetry rhetorics from the other andthe semantic codes in which they use the said image. Whilst CahitZarifoğlu speaks of the purity in a child’s point of view and almostintroduces this point of view as a model, Paul Eluard takes the child asan important figure of life. Both poets use the child image together withbird image. In Zarifoğlu’s works, the child occasionally symbolizes hope,innocence and love. In Eluard’s works, however, the child image can beread as the explanation of the dilemma between a person standing atthe death’s door and another who is eager to embrace life to its fullpotential. Although this dilemma causes a certain kind of sadness inthe poet’s life, Eluard still finds the meaning of life and nature in thechild. In Cahit Zarifoğlu’s works, child is a means of measure foreverything. Any state of mind is described over the child. For instance,the poet uses the expressions “happy as a child”, “unhappy like achild”, “sad as a child” or “excited as a child”. Coming from a socialistbackground, Eluard uses the child image as a special symbol ofsomething that makes one feel alive and breathing inspite of thedullness of life.In this study, we have investigated the approaches of two poetsfrom different cultural and religious backgrounds to the “child” image intheir works with a contrastive and comparative analysis. Cahit Zarifoğlu ile Paul Eluard’ın şiirlerinde “çocuk” imgesi, bir çok yönüyle benzerlik arz etse de; bazı yönlerden farklı çağrışımlar dünyasına gönderme yapar. İnsanın bulûğ çağına kadarki evresi olarak tanımlanan çocukluk, neredeyse tüm şairlerin yoğun biçimde gönderme yaptıkları bir dönemdir. Şairler, çocukluk dönemine kendisinden ilham alınan bereketli bir kaynak olarak sıkça başvurmaktadırlar. Ölüme yakın insanın bakışı ile yaşama dönük çocuk yüzü inançlı bir şair ile inancı merkeze almayan şairde farklı görünümler arz eder. Şairlerin genelinde ele alınan çocuk imgesi, farklı iki medeniyete mensup bu iki şairde belirgin farklılıklar içeren çağrışımlara sahiptir. Kültürel anlamda birbirine zıt iki şairin bu imgeyi kullanış biçimleri üzerinden hem şiir retoriklerini hem de hangi anlamsal küme içerisinde kullandıklarını ayırt etme imkânından söz edebiliriz. Cahit Zarifoğlu çocuk bakışının safiyetine ve bu bakışın neredeyse bir model olarak kullanılabileceğine gönderme yaparken Paul Eluard çocuğu, hayatın önemli figürlerinden biri olarak ele alır. Her iki şairde de çocuk imgesinin kuş imgesiyle birlikte kullanıldığı görülür. Zarifoğlu’nda çocuk, çoğunlukla umut, masumiyet ve aşkı simgeler. Eluard’da ise çocuk, ölümün eşiğindeki insan ile hayatın içine doğru akmaya meyilli insan arasındaki çelişkinin izahı olarak okunabilir. Bu çelişki, şairi mutsuzluğa itse de Eluard, tabiatın ve hayatın anlamını çocukta bulur. Cahit Zarifoğlu’nda çocuk, her şeyin ölçüsü olma durumuna ulaşır. Bir çocuk kadar mutlu ya da mutsuz, kederli veya coşkulu gibi hayatta kişinin sahip olduğu tüm ruh halleri, bu imge ölçü alınarak değerlendirilir. Sosyalist bir gelenekten gelen Eluard’da ise çocuk, sıkıcı hayat içinde insana nefes aldırabilen özel bir imge olarak kullanılır.Bu çalışmada farklı kültürlere ve inançlara sahip iki şairin “Çocuk” imgesine yaklaşımları karşılaştırılmıştır