
Med bakgrunn i nordisk historieforsking på skulefaga Kunst og handverk, Bild/Billedkunst og Slöjd (Sverige og Danmark) studerer eg korleis to fagideologiske ståstadar, den kunstpedagogiske og den handverksfaglege tradisjonen, vert segmentert innan ein norsk kunst- og designdidaktisk fagkontekst. Spørsmålet som vert handsama er korleis ulike sider ved formgjevingsaktiviteten får verdi som ideologi hjå fagaktørar innan det kunst- og designdidaktiske feltet. Frå denne ideologiske framstillinga tematiserer artikkelen korleis delar av fagfellesskapet har dyrka ein kunstig og forelda kontrovers mellom kunstpedagogikk og handverkstradisjonar. Den vedlikehaldne kontroversen synest å ha bidratt til at utviklinga av den verbale språkkulturen i det kunst- og designdidaktiske feltet har stagnert.