ODNOS VJEČNOG I ISTORIJSKOG U ISTORIJI FILOZOFIJE

U ovom radu autori će se baviti onim suštinskim filozofskimproblemima koji zasigurno određuju njen pravac i poziciju u unutarsvjetskimzbivanjima. Filozofija jeste stanje duha čovjeka kojiteži da dokuči istinu. Sve nauke teže, tj. imaju svrhu da dosegnuistinu. Filozofija, kao što je poznato, nije nauka, ali njen cilj takođeje istina. U ovom rada ukazaće se na suštinsku razliku između filozofijei nauke i posebnih problema prema kojim se one odnose. Potom,govorićemo o filozofiji i njenoj istoriji, o nužnosti razlikovanjaovoga dvoga kako bi se stvorila jasna slika i predstava u konkretizovanjunjihove problematike. Autori ističu i to da u suštini svi probleminastaju iz nerazumijevanja onog što filozofija jeste i što jepredmet istorije filozofije, odnosno postavlja se pitanje − kako možemorazumjeti istoriju filozofije ako ne razumijemo ono što filozofijazaista jeste. S tim u vezi, autori će u radu obrazložiti, tj.postaviti kao centralnu temu jaz između filozofije koja traga zaonim vječnim i posebnim i filozofije koja se otkriva u vremenu, tj.kao ono što izrasta iz vremena i koje se samo u vremenu razumije.Shodno tome, autori će se pozabaviti Koplstonovom philosophiaperennis i Hegelovim shvatanjem razvića konkretnog.