Jednostki ochrony przeciwpożarowej podczas epidemii COVID-19. Funkcjonowanie i zadania w pierwszych miesiącach aktywności wirusa SARS-CoV-2

AbstraktEpidemia wirusa SARS-CoV-2 wpisuje się w katalog zagrożeń cywilizacyjno-środowiskowychglobalnego oddziaływania w XXI w. Decyzje i działania dotyczące sposobów przeciwdziałaniatemu niebezpieczeństwu podejmowane są w warunkach niepewności. Rzeczywistość, determinowanawarunkami epidemicznymi, stanowi istotne wyzwanie dla władz różnych szczeblioraz podległych im struktur i systemów bezpieczeństwa (na poziomie międzynarodowym,krajowym i lokalnym). Jest to realny sprawdzian sprawności i skuteczności ich funkcjonowaniajako całości, jak i poszczególnych elementów systemów bezpieczeństwa.W niniejszym artykule poddano analizie funkcjonowanie jednostek ochrony przeciwpożarowej(JOP) w początkowym okresie epidemii. Prowadzone badania i czynione w ichtrakcie obserwacje ogniskowały się wokół wewnętrznych przeobrażeń organizacyjnych orazzadań realizowanych w służbie społeczeństwu. Prezentowane w opracowaniu działaniapodejmowane przez JOP przedstawione są na tle dynamiki zmian społeczno-gospodarczychdeterminowanych przedmiotowym zagrożeniem. Artykuł opracowany został we wrześniu2020 r., co w sposób naturalny i oczywisty ogranicza teren badań do danych i informacjiaktualnych na ten okres.W badaniach zastosowano metodę studium przypadku, realizowaną przy udziale innychmetod i technik badawczych, takich jak analiza krytyczna literatury i aktów prawnych, swobodnywywiad ekspercki, obserwacja, analiza i synteza, a także analogia i abstrahowanie.Problem badawczy podjęty w artykule sprowadza się do następujących pytań: jakie działaniapodejmowane były na poziomie lokalnym przez JOP, a także na jakie elementy funkcjonowaniatych podmiotów warto zwrócić uwagę w przyszłości w kontekście istniejącego stanu epidemii. Celem artykułu jest usystematyzowanie i wstępna analiza działań podjętych przezJOP w stanie epidemii oraz identyfikacja związanych z nimi problemów.Wyniki pracy wskazują na potrzebę otwarcia na nieszablonowe rozwiązania, decyzje nieprogramowane,czasami odbiegające lub nawet z pozoru sprzeczne z wcześniej stosowanymi,sprawdzonymi praktykami i procedurami wdrażanymi wobec innych zagrożeń. Stan epidemii,występujący dotychczas niezwykle rzadko, tym bardziej wywołany nowym patogenem,generuje szereg niepewności, które wymuszają podejmowanie decyzji z zastosowaniem metodwłaściwych decyzjom nieprogramowanym, np. heurystycznych i eksperckich.