วิธีการเสริมสร้างความสัมพันธ์ของพระสงฆ์ต่อชาวมุสลิมในชุมชนแห่งหนึ่งในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาวิธีการเสริมสร้างความสัมพันธ์ของพระสงฆ์ต่อชาวมุสลิมในชุุมชนแห่งหนึ่งในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ โดยใช้ระเบียบวิธีเชิงคุณภาพ เก็บข้อมูลจากเอกสารและภาคสนาม โดยวิธีสังเกต สัมภาษณ์เชิงลึกกับกลุ่มเป้าหมาย ได้แก่ พระสงฆ์ผู้นำศาสนาอิสลาม ประชาชนชาวพุทธและมุสลิม นักวิชาการท้องถิ่น รวม 23 คน นำข้อมูลมาตรวจสอบสามเส้า วิเคราะห์ความถูกต้องตรงประเด็นและสร้างบทสรุปเชิงพรรณนา ผลการวิจัยพบว่า วิธีการเสริมสร้างความสัมพันธ์ของพระสงฆ์ต่อชาวมุสลิม มี 4 ลักษณะ ดังนี้ 1 ) การนำหลักธรรมพุทธศาสนาที่เหมาะสมกับบริบทและสถานการณ์ คือ หลักการเข้าใจ เข้าถึงและพัฒนา หลักสังคหวัตถุ 4 ได้แก่ ทาน ปิยะวาจา อัตถจริยา และสมานตัดตามาปรับใช้ 2) การบรรยายธรรมแก่ชาวมุุสลิมโดยเลือกเฉพาะหลักที่สอดคล้องกับหลักคำสอนของศาสนาอิสลาม เช่น ศีลห้า โดยคำนึงถึงคำบรรยายที่นำเสนอความจริงสากล หรือหลักการทั่วไปที่ทุกคนยอมรับหรือพิสูจน์ได้คำบรรยายที่แยกศาสนาแต่ไม่แยกสังคม ให้สังวรแม้ต่างความเชื่อแต่ทุกคนหลอมรวมกันได้ผ่านกิจกรรมทางสังคม คำบรรยายที่สลายพรมแดนทางชาติพันธุ์สอดแทรกผลเสียของความแตกแยก เหตุการณ์บ้านเมือง หรือทางโลกเข้าในหลักธรรม 3) การทำให้วัดเป็นพื้นที่สาธารณะและเชิญมุสลิมร่วมกิจกรรม และ 4) การสนับสนุนโครงการหรือกิจกรรมของชาวมุสลิม โดยคำนึึงถึึงการกระทำที่ ไม่กระทบต่อความรู้สึกของมุสลิมและจารีตอิสลาม