Przeciwdziałanie agresji i przemocy na drodze sztuk walki

Autor przedstawia perspektywę społeczno-kulturową uczenia się agresji i przemocy z głównym odniesieniem do kultury sportowej. Problemy agresji i destrukcyjności analizowane są w świetle koncepcji Aronsona, Fromma i innych teoretyków. Ukazano też historyczną perspektywę brutalizacji sportu i instytucjonalnej tego akceptacji. Podjęto dyskusję dotyczącą trafności eksplikacji zjawiska agresji. Od teorii ludzkiej destrukcyjności Ericha Fromma autor przechodzi do jej aplikacji – propozycji przeciwdziałania agresywności z wykorzystaniem środków kultury fizycznej. Otóż „Humanistyczna Teoria Sztuk Walki”, komplementarna wobec koncepcji Fromma, i same umiejętnie nauczane sztuki walki w ich tradycyjnej postaci są drogami przeciwdziałania agresywności i dobrym sposobem profilaktyki przemocy.