Imagologiczne badanie etnoobrazu w dzienniku podróży "Przez zakątki Gruzji. W poszukiwaniu skarbu krainy wilków" Ołeksija Bobrownikowa

W artykule przedstawiono twórczość oraz sylwetkę współczesnego ukraińskiego pisarza Ołeksija Bobrownykowa jako przedstawiciela prozy wędrownej. Omówiono podstawowe narzędzia autorskiej kreacji literackiego etnoobrazu Gruzinów, jaki wyłania się z dziennika podróży Przez zakątki Gruzji. W poszukiwaniu skarbu krainy wilków. Pisarz przy pomocy takich chwytów, jak kontrast, aluzja, retrospekcja, zdołał odtworzyć typowe cechy (historyczne, geograficzne, krajobrazowe, etnograficzne, kulturalne, bytowe, moralne i inne) kaukaskiej krainy. Pozwoliło to we współczesnej ukraińskiej prozie wędrownej oddać wyobrażenie o całym narodzie jako „innym” środowisku kulturowym, odmiennym od ukraińskiego.  Utwory tego typu, jak analizowany tu dziennik, sprzyjają komunikacji międzykulturowej i jednocześnie są cenne dla wzajemnego poznania się przez narody, ponieważ w pole widzenia podróżnika trafiają cechy etnicznej psychologii i charakteru. Jest to bodziec dla zrozumienia procesu formowania się świadomości indywidualnej i zbiorowej oraz tożsamości, a jednocześnie – procesu tworzenia się wielkich mitów o innychludach i narodach.