Folklor azerbejdżański w badaniach polskich orientalistów XIX wieku

W artykule autor analizuje działalność polskich orientalistów z XIX wieku, którzy jako jedni z pierwszych zaczęli badać azerbejdżańską ustną twórczość ludową, zbierając ją i tłumacząc na wiele języków, m.in. polski, angielski, francuski i rosyjski. Zainteresowanie tym tematem narodziło się wraz z rozwojem sentymentalizmu i romantyzmu w Europie i Rosji. Dążono wówczas do odtworzenia „literatury ludowej”, czyli takiej, która w pełni odzwierciedlała by „ducha narodowego”, starożytne tradycje i obyczaje. Polscy orientaliści, o których w artykule mowa, wnieśli potężny wkład w rozwój azerbejdżańskiej folklorystyki. Co więcej, dzieła ich wciąż zachowują aktualność i stanowią ważne dziedzictwo azerbejdżańskiej literatury i folklorystyki.