Pisarz na niwie „regionalności”. Przypadek "Kroniki olsztyńskiej" Gałczyńskiego

Autor eseju prowadzi polemikę z tezami książki prof. Zbigniewa Chojnowskiego "Od biografii do recepcji. Ernst Wiechert, Konstanty I. Gałczyński, Zbigniew Herbert na Warmii i Mazurach" (Olsztyn 2011). Jej autor przekonywał, że mazurski mit pobytu K. I. Gałczyńskiego (1905–1953), wybitnego polskiego poety XX wieku, to polityczny wytwór czasów. Pisząc najważniejsze swe dzieła w Leśniczówce Pranie (1950–1953) – w tym poemat "Kronika olsztyńska" – poeta, jak twierdzi badacz, miał nikłą wiedzę o Warmii i Mazurach (wymieniony w tytule poematu Olsztyn leży nie na Mazurach, lecz na Warmii). Dzieła te powstały z chwilowego zauroczenia tym miejscem. Polemista wskazuje, iż kilkuletnie związki z Praniem nie miały charakteru epizodycznego, były szczególnym miejscem w biografii Gałczyńskiego.