O kulturze litewskiej na łamach międzywojennego „Marchołta”

W okresie międzywojennym stosunki polsko-litewskie były napięte z powodów politycznych. Miało to negatywny wpływ na wzajemne kontakty kulturalne. Pomimo ograniczeń, do czytelnika polskiej prasy docierały informacje dotyczące rozwoju kultury w granicach Litwy niepodległej. Przykładem jest obszerny szkic Władysława Burkatha (1892–1967) pt. Charakterystyka kultury litewskiej (próba syntezy), który nieprzypadkowo ukazał się w 1936 roku w „Marchołcie”, czasopiśmie poświęconym sprawom literatury i kultury. Przedstawiony przez Burkatha – pianistę, kompozytora, etnografa muzycznego, publicystę i sympatyka krajów nadbałtyckich – obraz różnorodnych osobowości i wydarzeń kulturalnych w Republice Litewskiej powstałej po 1918 roku jest przedmiotem zainteresowania artykułu. Przyjazne spojrzenie Burkatha na dynamiczne przemiany kulturowe w kraju ościennym i imponującą pracę Litwinów w budowaniu kulturowych fundamentów tożsamości narodowej, wpisywało się w profil ideowo-programowy „Marchołta”. Artykuł jest przypomnieniem zapomnianego głosu publicysty z międzywojennego „Marchołta” w sprawie poprawienia relacji polsko-litewskich w istotnej dla obu stron dziedzinie kultury.