Impuls anarchiwalny

Autorka omawia sposób ujęcia związków teatru i archiwum w książce Magdaleny Rewerendy Performatywne archiwum teatru: Konsekwencje „Nie-Boskiej komedii. Szczątków” Olivera Frljicia (Toruń 2020). Skupia się na strategiach, po które sięgają artyści i badacze, by redefiniować pojęcie archiwum i ujawniać jego rewolucyjny potencjał. Interesują ją zaproponowane w książce analizy projektów teatralnych Olivera Frljicia i Weroniki Szczawińskiej / Agnieszki Jakimiak oraz sprowokowanych przez nie społecznych i medialnych performansów, w których ważne są takie kategorie jak: trauma, decorum, kanon, instytucja narodowa. Śledzi również prowadzone przez Rewerendę poszukiwania nowej definicji archiwum teatru jako archiwum performatywnego, podkreślając jej rolę w starciu teatralnych archontów z archiwalnymi anarchistami („anarchiwistami”), w którym stawką jest podważenie obowiązujących hierarchii.