O pedagogice epistolarnej jako sztuce życia

W 2021 roku przypada 50. rocznica śmierci prof. Zygmunta Mysłakowskiego (1890-1971), wybitnego pedagoga kultury, teoretyka edukacji, filozofa i artysty. "Jestem przekonany, że istnieje pokrewieństwo między twórczością naukową i artystyczną, która dochodzi do głosu w syntezie naukowej  zjawisk" – napisał Z. Mysłakowski. Tę myśl potwierdza korespondencja prof. Z. Mysłakowskiego z poetką i pisarką Joanną Kulmową (1928-2018). Jest to szczególny rodzaj pedagogiki kultury. Można by  ją nazwać pedagogiką epistolarną, definiowaną jako rodzaj psychologicznej i pedagogicznej refleksji nad światem kultury. Pedagogika epistolarna, sprzyjająca twórczej ekspresji, staje się w twórczości Z. Mysłakowskiego autoteliczną i estetyczną jakością. Jest to związane ze stałym systemem kulturalnych odniesień i kontekstów kulturowych wpisanych we współczesny autobiograficzny dyskurs naukowy poprzez list jako dokument osobisty. Artykuł jest zapowiedzią publikacji listów prof. Z. Mysłakowskiego do J. Kulmowej.