Barbarzyńcy w "Vita Epifani" Ennodiusza z Pawii

Artykuł przedstawia obraz i miejsce barbarzyńców w społeczeństwie późnoantycznym, w świetle dzieła Ennodiusza (Magnus Felix Ennodius) Vita Epifani. Analiza dzieła, a przede wszystkim misji dyplomatycznych pełnionych przez biskupa Epifaniusza, ukazuje świat drugiej połowy V w. współtworzony przez Rzymian i barbarzyńców, w którym ci ostatni mają swoje niezbywalne miejsce. Nie są w nim już gośćmi i przybyszami, ale współgospodarzami i współtwórcami nowej społeczności późnego antyku. Dzieło Ennodiusza jawi się jako wezwanie skierowane do kleru i arystokracji rzymskiej do współpracy z nowymi ludami obecnymi na dawnych terenach rzymskich i ich władcami. Dzieło rysuje też nowy obraz posługi biskupiej, skupionej na budowaniu nowej społeczności gromadzącej Rzymian i barbarzyńców. Ennodiusz biskup-dyplomata prowadzi działalność religijną, unikając przy tym kontrowersyjnych kwestii relacji z arianizmem, zwraca uwagę na działalność społeczną i polityczną wobec słabnącej władzy cywilnej.