Rozwój wspólnot domowego Kościoła w Ewangelii Marka w świetle "Tractatus in Marci Evangelium" Hieronima ze Strydonu

Artykuł ukazuje proces powstawania struktury eklezjalnej w pierwszej połowie Ewangelii Marka, w dwóch etapach. Pierwszy dotyczył środowiska żydowskiego, a drugi pogańskiego. W obu wypadkach fundamentem rozwoju Kościoła był οἶκος/οἰκία, czyli podstawowa komórka społeczna w starożytności. W przypadku Żydów, pierwsza wspólnota eklezjalna powstała w oparciu o οἰκία Szymona i Andrzeja (por. Mk 1, 29), a w środowisku pogan o οἶκος Syrofenicjanki (por. Mk 7, 30). Kulminacją rozwoju Kościoła wśród Żydów był pierwszy cud rozmnożenia chlebów i ryb (por. Mk 6, 34-44), natomiast wśród pogan drugi cud rozmnożenia chlebów i ryb (por. Mk 8, 1-9). W obu wypadkach spotkały się tam wspólnoty domowych Kościołów, które powstały na terenie Galilei i Dekapolu, w wyniku misji Jezusa i Dwunastu.