Prawo chińskie a europejska kultura prawna: „nowe” perspektywy dla prawa biznesu?

W ostatnich latach prawo rzymskie przeżywa swój ogromny renesans w Chinach, w perspektywie, na pierwszy rzut oka paradoksalnej, możliwości zastosowania antycznego systemu prawnego dla dostosowania prawa współczesnego w celu sprostania kompleksowym wyzwaniom stawianym mu przez rozwój ekonomiczny. Również w redakcji ustawy o prawach rzeczowych z 2007, mającej prawdopodobnie większe znaczenie na obszarze prawa prywatnego, wpływ prawa rzymskie jest bardzo duży; np. m.in. zaczerpnięcie zasady numerus clausus praw rzeczowych, możliwość ustanowienie kilku zastawów hipotecznych i przepis o zaspokajaniu wierzycieli w kolejności zgodnej z chronologią rejestracji hipotek (prior tempore, potior iure). Zakładając, że obszar kulturowy, w którym rozwijało się prawo rzymskie, poddany był, przynajmniej w części, wpływom prawa greckiego i że, gruncie rzeczy, pewne podstawy rzymskich zasad, jakkolwiek zinstytucjonalizowane w tym kontekście prawnym miały swoje początki w unormowaniach w swej istocie obowiązujących już w świecie greckim, w prezentowanym artykule przeważa pogląd, iż w optyce zorientowanej na bussines, grecka kultura prawna, równolegle z tą rzymską, może zainspirować Chiny do interpretacji i do analizy, również de iure condendo, o dużym poziomie uwspółcześnienia.