Implementacja postanowień procesu bolońskiego w ustawach o szkolnictwie wyższym Polski, Łotwy, Francji, Rumunii, Grecji, Czech i Finlandii

Przedmiotem artykułu jest Proces Boloński realizowany w szkolnictwie wyższym jako projekt społeczno-edukacyjny. Cel teoretyczno-poznawczy pracy dotyczy zagadnień tworzących osnowę, w tym zakres przedmiotowy Procesu Bolońskiego. Uwzględnienia w tej pracy wymaga także wybór dokumentów prawnych o zasięgu międzynarodowym, które związane są z Wielką Kartą Uniwersytecką (Magna Carta Universitatum), Deklaracjami Sorbońską i Bolońską oraz komunikatami ministrów szkolnictwa wyższego z lat 2001-2021. Celem praktyczno-wdrożeniowym jest próba oceny czy zakres przedmiotowy Procesu Bolońskiego rozumiany jako harmonizowanie europejskiego szkolnictwa został uwzględniony w ustawie z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym? W formule komparatystycznej proces harmonizowania i implementacja dezyderatów bolońskich w krajowym akcie prawnym zostały odniesione do ustaw o szkolnictwie wyższym Łotwy, Francji, Rumunii, Grecji, Czech i Finlandii.Autor zamierza też zwrócić uwagę na inne procesy społeczno-edukacyjne, które w znacznym stopniu determinować mogą poziom międzynarodowej konkurencyjności polskich szkół wyższych (Deklaracja Sorbońska, Strategia i Konwencja Lizbońska, Atomium Culture i Proces Kopenhaski). Tłem rozważań zawartych w tej analizie są reformy systemu szkolnictwa wyższego wprowadzone ustawą z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym. Wśród podstawowych założeń metodologicznych zastosowano metodę monograficzną i częściowo metodę porównawczą.