O tzw. oszustwie komorniczym kilka uwag

Celem artykułu było udzielenie odpowiedzi na pytanie, czy zachowania wierzyciela polegające na wprowadzeniu komornika w błąd co do istnienia wierzytelności pieniężnej objętej tytułem wykonawczym, mogą być potraktowane jako wyczerpujące znamiona oszustwa z art. 286 § 1 k.k. W opracowaniu, poza analizą prawnokarną (przeprowadzoną z perspektywy pytań charakterystycznych dla poszczególnych etapów procesu kryminalizacji), zamieszczono rozważania dotyczące charakteru postępowania egzekucyjnego i cywilnoprawnej odpowiedzialności wierzyciela za bezprawne wszczęcie i popieranie egzekucji. Rozważania prowadzą do konkluzji, że zachowania wierzyciela, który składa wniosek o wszczęcie egzekucji w celu uzyskania w ten sposób nienależnego mu świadczenia lub popiera egzekucję mimo tego, że świadczenie zostało już spełnione, mogą być kwalifikowane jako wyczerpujące znamiona przestępstwa oszustwa klasycznego i w konsekwencji skutkować nie tylko odpowiedzialnością cywilnoprawną, ale i karną.