Wiktymogeneza a psychospołeczna charakterystyka ofiar zabójstw homoseksualnych

Niniejszy artykuł prezentuje wyniki jedynych w Polsce badań nad problematyką wiktymogenezy i kryminogenezy zabójstw homoseksualnych. Przy czym przedmiotem pierwszej części tego cyklu publikacji jest psychospołeczna charakterystyka ofiar w procesie wiktymogenezy. Ofiary tej kategorii zabójstw cechują się szczególną podatnością wiktymologiczną w związku z realizacją swoich potrzeb seksualnych. Analiza zachowania się ofiar zabójstw homoseksualnych potwierdza, że istnieje ścisły związek z bezpośrednią kontaktową relacją sprawcy i ofiary, gdzie działanie sprawcy jest związane z zachowaniem się ofiary, a niekiedy wręcz od niej zależne. W opracowaniu została przedstawiona charakterystyka psychospołeczna ofiar w aspekcie predestynacji wiktymologicznej, tj. wiek, płeć, pochodzenie społeczne, wykształcenie, zawód, źródło utrzymania i sytuacja majątkowa, stan cywilny i rodzinny, sytuacja mieszkaniowa i miejsce zamieszkania w odniesieniu do wiktymizacji tempore criminis. Cechy dystynktywne ofiar zabójstw homoseksualnych porównano także z wiktymogenezą ofiar innych kategorii zabójstw, których wyniki badań przedstawiono w literaturze kryminologicznej.