Głośne dzwony kościelne jako szkodliwe oddziaływanie na środowisko w niemieckim porządku prawnym. Kilka uwag

Autor analizuje zagadnienie ochrony przed hałasem w niemieckim porządku prawnym. Podejmuje problem  uwarunkowań prawnych, w jakich w orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtowały się kryteria oceny dopuszczalności immisji dźwiękowych emitowanych przez dzwony kościelne, które są wykorzystane w celach liturgicznych. Zdaniem autora,  wspomniane uwarunkowania mają nader złożony charakter. Wynikają ze sposobu ukształtowania w Ustawie Zasadniczej kompetencji ustawodawczych federacji w dziedzinie zwalczania hałasu, charakteru norm prawnych określających wartości graniczne hałasu wydanych na podstawie ustawy z 15 marca 1974 r. o ochronie przed szkodliwymi oddziaływaniami na środowisko, postanowień Ustawy Zasadniczej wysławiających gwarancje wolności wyznania, sumienia i światopoglądu oraz wypracowanych w orzecznictwie kryteriów oceny dopuszczalności hałasu. Autor wskazuje, że ustawa o ochronie przed szkodliwymi oddziaływaniami na środowisko stanowi zgodnie z niemiecką konstytucją źródło ograniczeń wolności  wyznania, sumienia i światopoglądu i analizuje wpływ  kryteriów oceny dopuszczalności immisji dźwiękowych na wolności wyznania, sumienia i światopoglądu.