Wykroczenie blokowania telefonicznego numeru alarmowego

Celem artykułu jest analiza istoty oraz ustawowych znamion wykroczenia blokowania telefonicznego numeru alarmowego, jak też odniesienie się do kar za nie grożących. Zostało ono wprowadzone do Kodeksu wykroczeń w 2017 r., a stało się to z inicjatywy Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Dotychczas nie doczekało się ono szerszych analiz przedstawicieli nauki prawa karnego w odrębnych opracowaniach mu poświęconych, a zatem niniejsze opracowanie może korzystać z przywileju nowatorstwa z wykorzystaniem tego, co o tym wykroczeniu napisano wcześniej. Odpowiedzialność karna za nie przyczynić się ma do zmniejszenia liczby przypadków nadużyć w tym zakresie, których było i jest całkiem sporo, tak poprzez ich zapobieganie, jak i pociąganie do odpowiedzialności karnej za takie zachowania. Wykroczenie to ma charakter powszechny, umyślny, a grożą za nie kara aresztu, ograniczenia wolności lub grzywna. Możliwe jest także orzeczenie w związku z jego popełnieniem nawiązki. Szkoda, że nie poświęcono mu odrębnej jednostki redakcyjnej Kodeksu wykroczeń, niejako łącząc je z wykroczeniem fałszywego alarmu. Zabronienie takich zachowań pod groźbą kar kryminalnych ocenić należy pozytywnie, przy pewnych wątpliwościach co do ustawowych znamion tego wykroczenia, w tym odnośnie samego blokowania, które nie powinno być utożsamiane aż z zablokowaniem numeru alarmowego. Potrzeba dłużej perspektywy czasowej dla oceny jego rzeczywistej roli w zmniejszaniu skali takich nadużyć, ale na pewno jest ono potrzebne w systemie czynów zabronionych jako wykroczenia.