Funkcje antroponimów literackich w powieściach polskich

W artykule przedstawiono imiona i nazwiska postaci literackich, które pojawiają siępóźniej w utworach innych autorów. Są dwa cele takiego zabiegu: 1) obdarzenie nowychbohaterów imionami i/lub nazwiskami bohaterów innych dzieł; 2) przekazanie sensówmetaforycznych, które niosą nomina propria znane z wybitnych, najpopularniejszychdzieł literackich. Ad 1: Pokazano wtórne zastosowanie nazwisk z dzieł S. Żeromskiegow powieści kryminalnej; przejęcie imienia i nazwiska z powieści A. Szklarskiego przezM. M. Kuźmińskich; odwołania do imion tożsamych u postaci z dawniejszych i nowszychutworów literackich. Ad 2: Pokazano powieściowe użycia antroponimów, które nabrałyznaczenia przenośnego: Kopciuszek, Don Kiszot, Robinson, Faust, Frankenstein, Romeoi Julia, Werter, Alicja (z krainy czarów), Sherlock Holmes, Ania (z Zielonego Wzgórza),Zagłoba, Wołodyjowski, Borejko. Konteksty powieściowe zostały skonfrontowane ze słownikami:Słownik eponimów czyli wyrazów odimiennych, Słownik mitów i tradycji kultury,Skrzydlate słowa i Alfabetycznym wykazem onimów bazowych i ich derywatów B. Dereń.