Глубиннопсихологическое пространство материнского комплекса в творческом сознании Марины Цветаевой (на материале автобиографической прозы)

W artykule na podstawie autobiograficznej prozy Mariny Cwietajewej (w tym esejów:Matka i Muzyka, Historia jednej dedykacji, Mój Puszkin, a także Autobiografii etc.) podjętopróbę wstępnej analizy archetypowych motywów, kreujących głębinowo-psychologicznąprzestrzeń kompleksu matki w obszarze twórczej świadomości pisarki. Metodologiczno-badawczą bazę pracy stanowią wybrane zagadnienia analitycznej psychologii CarlaGustava Junga, zaś na jej treść merytoryczną składają się cztery zasadnicze fragmenty.W pierwszym zostały wyłonione przeciwieństwa natury psychiczno-egzystencjalnej, ściślezwiązane z postrzeganiem obrazu matki przez jej pierworodną córkę oraz obarczające jąodpowiednim kompleksem. W drugim rozpatrywane są ciemne strony matczynej pedagogiki,pogłębiające ów kompleks. W trzecim naświetla się te pozytywne cechy wewnętrzne,które powstały w trakcie konfrontacji z matką pianistką córki poetki, walczącej o własnątożsamość twórczą. W czwartym są omawiane sposoby kompensacji traumy kompleksumatki. Ambiwalentny obraz matki, urastający do rangi potężnego symbolu, zarównoafirmowany, jak też demonizowany, był obecny w duszy Cwietajewej nie tylko za życiarodzicielki, lecz także po jej śmierci. Olbrzymią wartość poznawczo-estetyczną stanowisam proces zgłębiania przez pisarkę zróżnicowanych motywów archetypowych, ostatecznieprzywidujący werbalizację doświadczeń dokonanej samoanalizy w artystyczniedoskonałych utworach prozatorskich.