Leksyka religijna w Słowniku polsko-łacińsko-łotewskim Jana Kurmina

Niniejszy artykuł podejmuje problem analizy ilościowej i jakościowej leksyki religijnej w Słowniku polsko-łacińsko-łotewskim Jana Kurmina (Wilno, 1858). Wynotowany materiał (591 jednostek w 523 hasłach) autor zestawia z obliczeniami dotyczącymi słowników języka polskiego z XX i XXI wieku, co pozwala zauważyć, że leksyka religijna w słowniku Kurmina pod względem procentowym mieści się w granicy zasobu typowego dla słowników ogólnych. W dalszej części materiał poddano analizie metodą pól językowych: , , oraz , a następnie podzielono na słownictwo związane z wierzeniami chrześcijańskimi, uniwersalne oraz niechrześcijańskie. Dzięki temu opisowi ujawniło się podłoże kulturowo-społeczne badanego leksykonu. Najbardziej rozbudowana jest warstwa słownictwa chrześcijańskiego, ale wyróżnia się także leksyka związana z pogaństwem i judaizmem.