Miłość w wielu wymiarach – narracyjno-dramaturgiczna specyfika filmu Krótkie spotkania Kiry Muratowej

Celem autora artykułu jest przedstawienie możliwości wielowymiarowej analizy tekstu filmowego na przykładzie filmu Krótkie spotkania (1967) radzieckiej i ukraińskiej reżyserki Kiry Muratowej (1934–2018). Analizowany film to przykład nowatorskiego myślenia o narracji filmowej w kinie radzieckim. Punktem wyjściowym rozważań autora jest wprowadzenie czytelnika w kontekst historyczny właściwy czasowi powstania filmu oraz nakreślenie sytuacji ramowych, służących generowaniu schematów narracyjnych oraz implikowaniu znaczeń. Pełnometrażowy debiut Muratowej okazał się niekonwencjonalnym eksperymentem z filmową narracją melodramatyczną. Po powrocie z ekranowego niebytu w 1987 roku, wraz z innymi „zrehabilitowanymi” filmami, przyczynił się do powstania nowego typu refleksji nad cenzurą w kinie radzieckim oraz jego artystycznym kształtem.