Działania polityczno-militarne podczas drugiej wojny bałkańskiej w świetle doniesień „Dziennika Poznańskiego” (czerwiec – sierpień 1913 roku

Bezpośrednią przyczyną wybuchu drugiej wojny bałkańskiej stał się szereg incydentów i starć między wojskami bułgarskimi z jednej strony i serbskimi oraz greckimi z drugiej strony. Niemałą rolę odegrała także szowinistyczna propaganda w szykujących się do wojny krajach bałkańskich. Przyczyną podjęcia przez Bułgarię niezbyt przemyślanej decyzji o rozpoczęciu wojny była między innymi wiadomość o tym, że Serbowie i Grecy porozumieli się co do podziału części Macedonii i ustalili granicę między państwami na zachód od rzeki Wardar. Początkowo armia bułgarska odnosiła sukcesy, jednak w pierwszym poważniejszym starciu Bułgarzy ponieśli klęski nad Bregalnicą i Kukuszem. Do wojny włączyła się także Turcja, kiedy wojska tureckie wkroczyły do Tracji. Wyczerpana Bułgaria była zmuszona prowadzić walkę na czterech frontach, co w krótkim czasie doprowadziło to klęski jej armii. W wyniku podpisania traktatu pokojowego w Bukareszcie Bułgarzy utracili dużą część zdobyczy z pierwszej wojny bałkańskiej, a nawet niektóre rdzenne terytoria (Dobrudża z Bałczikiem). Jednak traktat bukareszteński nie zakończył procesu podziału ziem macedońskich. Problem Macedonii stanowił jedną z najważniejszych kwestii w nadchodzących miesiącach i latach. W drugiej wojnie bałkańskiej, zwanej międzysojuszniczą, doszło do walk między państwami chrześcijańskimi, w wyniku których Bułgaria poniosła największe straty. Przebieg i charakter tych działań polityczno-militarnych był omawiany w „Dzienniku Poznańskim”.