Taktyka komunistycznego frontu ludowego i antyfaszystowskiego w świetle publicystyki Centralnego Porozumienia Organizacji Współdziałających w Zwalczaniu Komunizmu - przyczynek do rozważań nad zorganizowanymi społecznymi postawami antykomunistycznymi

Działalność ruchu komunistycznego w międzywojennej Polsce była wnikliwie obserwowana nie tylko przez agendy państwowe, ale także przez polskie społeczne inicjatywy antykomunistyczne. Jedną z nich było Centralne Porozumienie Organizacji Współdziałających w Zwalczaniu Komunizmu, którego liderem był Henryk Glass. Porozumienie nie tylko obserwowało, ale  przede wszystkim przeciwdziałało robocie komunistycznej m.in. za pomocą akcji publicystycznej i informacyjnej. Ta w znacznej mierze opierała się na rozpoznaniu i ujawnieniu aktualnej taktyki kompartii, w tym i idei frontu ludowego oraz antyfaszystowskiego. Te bowiem, na podstawie oceny piśmiennictwa sowieckiego i komunistycznego, zostały uznane za narzędzia służące kompartii do wywołania wrzenia rewolucyjnego, doprowadzenia do zbrojnego buntu mas, a następnie urzeczywistnienia dyktatury proletariatu. Tym samym Porozumienie podjęło działania w celu właściwego naświetlenia taktyki frontów ludowych i antyfaszystowskich, a tym samym niedopuszczenia do realizacji niezmiennego celu komunistów, jakim był komunizm powstały na gruzach starego ładu, zburzonego przez krwawą rewolucję.