ROLA SPÓŁDZIELCZOŚCI W ROZWOJU REGIONALNYM

Ruch spółdzielczy zrodził się w okresie narastających nierówności społeczno-ekonomicznych kapitalizmu przemysłowego. Od tego czasu spółdzielcy, łącząc swoje zasoby i demokratycznie zarządzając nimi, akumulują oszczędności, kapitał ludzki i społeczny. Działają w skali lokalnej miasta, gminy czy regionu. Wykorzystują zasoby wewnętrzne wskazywane współcześnie przez teorie rozwoju regionalnego jako jego podstawa. Celem artykułu jest podkreślenie roli, którą pełni spółdzielczość w rozwoju regionalnym na przykładzie akumulacji kapitału. Do zobrazowania akumulacji kapitału wykorzystano wskaźnik nakładów inwestycyjnych na jednego pracującego. Do jego obliczenia użyto danych o nakładach inwestycyjnych i liczbie pracujących w spółdzielniach z Roczników Statystycznych GUS z lat 2007–2015. Znaczenie przedsiębiorstw spółdzielczych w rozwoju lokalnym wykazano także poprzez analizę danych z raportów międzynarodowych organizacji spółdzielczych. Badanie dostarcza następujących wniosków: z jednej strony odnotowujemy spadającą liczbę spółdzielni, zmniejszanie się zatrudnienia w tym sektorze i spadek nakładów inwestycyjnych, z drugiej zaś strony mamy regiony,  w których spółdzielnie należą do największych przedsiębiorstw i są stabilnymi pracodawcami.