Żydowskie dziedzictwo religijne w koncepcji krajobrazu konfliktu Materialne świadectwa Zagłady i działań zbrojnych na przykładzie Nowego Cmentarza Żydowskiego w Łodzi

Krajobraz konfliktu to koncepcja przykuwająca obecnie uwagę w studiach krajobrazowych. Kierunkuje analizy przede wszystkim w ramach archeologii współczesności, stanowiąc jeden z kluczy odczytywania historii ze struktur otaczającego nas krajobrazu kulturowego. W artykule przedstawiono propozycję rozszerzenia koncepcji krajobrazu konfliktu w dyskursie o żydowskim materialnym dziedzictwie religijnym. Humanistyczne zwrócenie się ku materialności odsłania nowe konteksty Zagłady, w tym jej nie-ludzkie, bo krajobrazowe reprezentacje. Adaptację koncepcji w studiach nad żydowskim dziedzictwem religijnym przedstawiono na przykładzie badań przeprowadzonych w przestrzeni Nowego Cmentarza Żydowskiego w Łodzi. W pracy omówiono wyniki analiz dotyczących wybranych elementów krajobrazu konfliktu stanowiących składowe m.in. substancji nagrobkowej nekropolii. W badaniach wykorzystano metodykę nieinwazyjnej dokumentacji terenowej oraz wykonano analizę komparatystyczną danych fotogrametrycznych i teledetekcyjnych (m.in. chmury punktów z lotniczego skaningu laserowego, zdjęć lotniczych). Na tej podstawie skonstruowano przestrzenne modele zinwentaryzowanych struktur dziedzictwa materialnego, stanowiących historyczne palimpsesty, i wyodrębniono elementy krajobrazu konfliktu.