Mariologia w ujęciu teologii wyzwolenia

Artykuł poświęcony jest przedstawieniu mariologii opracowanej przez teologię wyzwolenia, która ujmuje rozważania o Maryi w perspektywie wyzwoleńczej. Perspektywa ta zakłada przyjęcie pewnych założeń typu antropologicznego i hermeneutycznego, które odsłaniają nowość mariologii wyzwolenia w stosunku do mariologii tradycyjnej i jednocześnie ukierunkowują jej refleksję, która ma charakter nie tylko teoretyczny, lecz także prorocki i wyzwoleńczy, a przez to praktyczny i społeczny. Dlatego w pierwszym i drugim punkcie niniejszego artykułu zostają omówione wspomniane założenia antropologiczne i hermeneutyczne proponowane przez mariologię opracowywaną przez teologię wyzwolenia. W trzecim punkcie mowa jest o hymnie Magnificat, który zajmuje szczególne miejsce w mariologii teologii wyzwolenia – zostanie ukazany społeczny i wyzwolicielski wymiar tegoż hymnu. Ostatni natomiast punkt poświęcony jest proponowanej przez teologię wyzwolenia interpretacji dogmatów maryjnych, której celem jest przemyślenie na nowo tych dogmatów i ujęcie ich w kluczu eklezjalnym i pastoralnym właściwym dla Kościoła w Ameryce Łacińskiej. Chodzi tu o oparcie ich na opcji preferencyjnej na rzecz ubogich, przyjętej przez Kościół latynoamerykański za opcję zasadniczą. Artykuł pokazuje, że teologia wyzwolenia w swoim opracowaniu mariologii nie zatrzymuje się ani też nie koncentruje się wyłącznie na teoretycznym wyjaśnieniu tego, co Pismo Święte i wiara Kościoła mówi na temat Maryi, lecz stara się pokazać bardziej praktyczny i społeczny wymiar mariologii. Po drugie – mariologia wyzwolenia podkreśla prawdę o tym, iż Bóg staje po stronie ubogich i nic nieznaczących, do których należy także Maryja, i nie usprawiedliwia istniejącego w świecie ucisku, wyzysku i zniewolenia. Po trzecie – że widzi ona w Maryi prorokinię strącenia i poniżenia potężnych oraz wywyższenia ubogich i wyzyskiwanych (por. Łk 1, 52). Po czwarte – że dowartościowuje Maryję jako kobietę, która towarzyszy ludziom w ich życiu i angażuje się na rzecz sprawiedliwości i pokoju w świecie, przez co staje się Ona wzorem na rzecz angażowania się ludzi, w sposób szczególny zaś kobiet, w życie społeczne.