Federalna różnorodność kontra harmonizacja – o ostatnich zmianach w prawie ochrony zabytków w Niemczech

Niemieckie prawo ochrony zabytków pozostaje niejednolite, co wynika z zakotwiczonego w ustawie zasadniczej RFN podziału kompetencji pomiędzy federacją a krajami związkowymi. Ponieważ definicja zabytku, procedury administracyjne, status obiektów wpisanych na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, a nawet sankcje karne za czyny przeciwko dobrom o szczególnym znaczeniu dla kultury różnią się między szesnastoma ustawami, wyłania się kwestia sposobów harmonizacji praktyki administracyjnej w tej dziedzinie.