Polifonia historii mówionej

Oral history, jaką prezentuje nasz wybór, jest polifoniczna, i nie daje się zamknąć w jednoznaczne schematy teoretyczne i metodologiczne. Mamy nadzieję, że wybrane teksty w szczególny sposób sprzyjać będą (re)interpretacjom własnej pracy dokumentacyjnej i badawczej polskich oralistów i staną się zaproszeniem – także dla innych – do twórczych, w tym krytycznych, odczytań zgromadzonego przez nich w ostatnich latach „materiału źródłowego”. Temu ostatniemu celowi służyć mogą zresztą z powodzeniem wszystkie proponowane teksty.