Doświadczenia na zwierzętach i ubój rytualny. Międzyreligijny wymiar Encykliki Laudato si’

Badania naukowe na zwierzętach są świadomym i celowym procesem, który pozwala poznawać i wyjaśniać zjawiska wielu dziedzin nauk biologicznych, a przede wszystkim medycznych. Mimo doskonalenia metod badawczych, stosowania technik zastępczych ograniczających populację eksperymentalną zwierząt, ich wykorzystanie w doświadczeniach jest nieuniknione, bez nich nie byłoby postępu w nauce. Kontrowersyjny problem tkwi w aspekcie etycznym, w przyjętych standardach dotyczących ich humanitarnego traktowania – są to przecież istoty żywe, zdolne do odczuwania cierpienia i bólu. Bezpośrednio z przedstawionym problemem związane jest zagadnienie uboju rytualnego, który przez ostatnie lata był przedmiotem dyskusji wielu gremiów. Ubój rytualny posiada bezwzględnie charakter obrzędu religijnego w judaizmie i islamie. Jego akceptacja przez Trybunał Konstytucyjny w Polsce w 2014 r. dała wyraz realizacji jedności wiary Izraela i krajów muzułmańskich. Nauka katolicka Kościoła dopuszcza zadawanie cierpień zwierzętom w takim stopniu, jakim konieczne jest zabezpieczenie potrzeb człowieka przy zachowaniu zasad etycznych i moralnych. W tej kwestii o konieczności prowadzenia dialogu międzyreligijnego i naukowego odnosi się przesłanie zawarte w Encyklice Laudato si’ w numerach: 10, 11, 14, 25, 42, 64, 69, 76, 77, 92, 110, 130, 132, 133, 221.