Canistherapy and its application to the teaching process at a grammar school

Analizy koncentrują się na zastosowaniu i wdrożeniu canisterapii (kynoterapii) w procesie nauczania w szkole średniej. Głównym celem badań było porównanie wpływu edukacji uczniów z udziałem i bez udziału psów. Narzędziami badawczymi były ankiety i test oraz bezpośrednia obserwacja. Populacja badawcza obejmowała uczniów w wieku 12–13 lat. Porównywano efekt terapii między dwiema grupami uczniów: eksperymentalną objętą canisterapią (klasa A, 28 uczniów), kontrolną (klasa B, 27 uczniów), bez canisterapii. Badania przeprowadzono dwa razy w okresie od września 2015 roku do kwietnia 2016 roku. Ankiety wykazały, że sesje canisterapii pozytywnie wpłynęły na zapamiętywanie programu nauczania, a także były motywacją do nauki. Ponadto zauważalny był pozytywny wpływ canisterapii na mentalną stronę uczniów. Uczniowie byli bardziej aktywni i skoncentrowani na zadaniach dydaktycznych. Niektórzy uczniowie przezwyciężyli również wrodzony strach przed psami. Bezpośrednie obserwacje uczniów na zajęciach wykazały, że sesje z użyciem psów były ważne nie tylko dla całej grupy, ale także dla poszczególnych osób.