Przedsiębiorczość międzynarodowa w teorii internacjonalizacji przedsiębiorstwa

Celem artykułu jest przedstawienie teoretycznych podstaw kategorii przedsiębiorczości międzynarodowej. W  artykule wykorzystano metodę analizy krytycznej. Przedsiębiorczość międzynarodowa została przedstawiona jako obszar wspólny dwóch domen badawczych: przedsiębiorczości i biznesu międzynarodowego. W pierwszej kolejności scharakteryzowano konwencjonalny (tradycyjny) model internacjonalizacji (tzw. model uppsalski – sekwencyjny, ewolucyjny) i możliwe odniesienia do przedsiębiorczości międzynarodowej. Pomimo iż w tradycyjnym podejściu do internacjonalizacji problematyka przedsiębiorczości nie jest analizowana (uwaga jest skupiona przede wszystkim na stopniowym gromadzeniu wiedzy i doświadczenia oraz na samym procesie umiędzynarodowienia przedsiębiorstwa), to w fakcie poszukiwania i ewolucyjnego wchodzenia na kolejne rynki zagraniczne, a także stosowania coraz bardziej zaawansowanych form internacjonalizacji można dopatrywać się elementów zachowań przedsiębiorczych. Następnie przedstawiono przedsiębiorczość międzynarodową w kontekście koncepcji tzw. wczesnej internacjonalizacji przedsiębiorstw, której praktycznym przejawem jest funkcjonowanie tzw. przedsiębiorstw globalnych od założenia (born globals). Zazwyczaj – choć nie jest to regułą – są to małe i średnie przedsiębiorstwa, które funkcjonują w branżach nowoczesnych technologii i od początku swego istnienia zorientowane są na obsługę rynku międzynarodowego. Wczesna internacjonalizacja przedsiębiorstwa, w tym przede wszystkim szczególne charakterystyki założycieli i menedżerów born globals, takie jak wizja globalna, wcześniejsze doświadczenie międzynarodowe oraz liczne kontakty osobiste i zawodowe, utożsamiana jest z istotą współczesnego rozumienia przedsiębiorczości międzynarodowej.