Proces motywacji pracowników sektora publicznego w organizacji edukacyjnej

Celem artykułu jest próba usystematyzowania wiedzy na temat ograniczonych możliwości motywowania pracowników sektora publicznego w organizacji edukacyjnej. Tekst powstał na podstawie analizy literatury oraz bezpośredniej obserwacji. Motywacja podwładnych jest procesem trudnym i złożonym. Jego efektywność w dużej mierze zależy od kompatybilności założonych celów organizacji z celami zespołu pracowniczego. Istotną kwestią jest trafne rozpoznanie czynników, które priorytetowo traktowane są przez zespół czy też jednostki. Na podstawie przeanalizowanej literatury można stwierdzić, że mimo wielu badań i analiz z zakresu motywacji pracowników problem ten w organizacjach edukacyjnych jest marginalizowany i brakuje nowatorskich oraz skutecznych rozwiązań. Konsekwencje dotychczas przyjętych systemów i praktykowanych działań motywacyjnych wskazują na konieczność przeprowadzenia zmian. Warto w związku z tym przemyśleć poszerzenie instrumentów motywacyjnych o te sprawdzone i wykorzystywane w organizacjach gospodarczych. Jest to oczywiście możliwe, o ile pozwalają przepisy regulujące wynagrodzenie pracowników w sektorze publicznym. System motywacyjny winien być przejrzysty i czytelny oraz wykorzystywać nieobligatoryjnie narzędzia pozafinansowe. Prawidłowo opracowany i zaimplementowany system motywacji powinien działać stymulująco na pracowników organizacji w sektorze publicznym.