Aktywność fizyczna i turystyczna wśród uczestników Uniwersytetów Trzeciego Wieku na przykładzie Krakowa

W artykule przedstawiono problematykę aktywności fizycznej i turystycznej wśród słuchaczy Uniwersytetów Trzeciego Wieku działających na terenie Krakowa. Celem pracy jest  zwrócenie uwagi na   konieczność poszerzenia oferty w zakresie aktywizacji ruchowej osób  starszych oraz wspierania działalności oferowanej przez wskazane jednostki. Do prezentacji zagadnienia wykorzystano część wyników badań zgromadzonych w ramach większego projektu badawczego. Dane uzyskano na podstawie kwestionariuszy ankietowych (m.in. IPAQ), wypełnianych na następujących krakowskich uczelniach: UTW przy Uniwersytecie Pedagogicznym im. KEN, UTW przy  Uniwersytecie Rolniczym im.   Hugona Kołłątaja, UTW przy  Uniwersytecie Jagiellońskim. W sumie analizie poddano 116  ankiet. Postępujący proces starzenia się  populacji rodzi konieczność podjęcia działań zmierzających zarówno ku   poprawie jakości życia poszczególnych jednostek, jak  i funkcjonowania państwa jako organizmu. Jedną z szans na utrzymanie zdrowia i sprawności fizycznej ludzi jest  stwarzanie im możliwości do   podejmowania aktywności fizycznej oraz   turystycznej. Wśród badanych wszyscy spełniali normę WHO dla   osób    starszych (500–1000 MET min/tydz.) w zakresie minimalnej aktywności ruchowej w czasie wolnym. Podczas wyjazdów krajowych seniorzy, jako  jeden z głównych sposobów spędzania czasu, wybierali aktywność ruchową. Wskazano pole  do działania dla  wszelkich  instytucji publicznych i niepublicznych zajmujących się   organizacją czasu dla  osób starszych, których problemem nie   jest   brak    chęci do   podejmowania różnych aktywności, lecz deficyt środków finansowych. Dzięki odpowiedniej współpracy w skali regionu i kraju należy wprowadzać programy wspierające aktywizację seniorów oraz  działalność UTW. Sprawna osoba starsza to  wyższy poziom samodzielności i samoobsługi, a w konsekwencji mniejsze koszty opieki zdrowotnej i socjalnej.