Restrukturyzacja technologiczna przedsiębiorstw przemysłowych Polski Południowo-Wschodniej jako czynnik podnoszenia ich konkurencyjności na rynku międzynarodowym

Proces restrukturyzacji przemysłu, w tym podstawowych jego elementów, tj. przedsiębiorstw przemysłowych, jest procesem ze swej natury bardzo złożonym. Za Pasiecznym (1997) i Nalepką (1997, 1998) można wyróżnić dwa główne etapy tego procesu. Pierwszy – to uchronienie się przed upadkiem (jest to tzw. restrukturyzacja ratunkowa lub naprawcza), natomiast drugi – to w zależności od stopnia zaawansowania zmian – restrukturyzacja rekonwalescencyjna lub rozwojowa. Pierwszy etap obejmuje zmiany formy organizacyjno-prawnej (najczęściej przekształcenie przedsiębiorstwa państwowego w jednoosobową spółkę Skarbu Państwa) i prywatyzację, racjonalizację poziomu zatrudnienia, restrukturyzację finansową(negocjacje z bankami i wierzycielami), rezygnację z produkcji wyrobów, które nie znajdują nabywców na wolnym rynku, oraz pozbywanie się zbędnego majątku produkcyjnego i nieprodukcyjnego. Drugi etap to doskonalenie zasad funkcjonowania, a więc działania na rzecz obniżenia kosztów, budowanie skutecznych strategii finansowych, wprowadzanie nowych produktów i technologii, modernizacja posiadanego majątku produkcyjnego, szerokie i intensywne działania projakościowe, zwiększanie aktywności marketingowej i ekspansja geograficzna oraz wchodzenie w fuzje i przejmowanie innych przedsiębiorstw.