Metody badania ruchu turystycznego i konsumpcji usług turystycznych w polskich parkach narodowych

Artykuł ma charakter przeglądowy, jego celem jest charakterystyka zakresu problemowego oraz metodyki prowadzenia badań ruchu turystycznego i konsumpcji usług turystycznych w polskich parkach narodowych. Pracę oparto na analizie materiałów zastanych oraz wywiadach z osobami odpowiedzialnymi za monitoring ruchu turystycznego i/lub działalność naukową w każdym z parków. W pierwszej kolejności uwagę skupiono na metodach pomiaru ruchu turystycznego, będącego podstawą do prowadzenia dalszych badań o charakterze jakościowym. Zwrócono uwagę na duże zróżnicowanie metodyczne w tym zakresie, które powoduje, że publikowane dane dotyczące poszczególnych parków narodowych nie są porównywalne. W dalszej części pracy dokonano przeglądu badań prowadzonych wśród turystów. Zaobserwowano charakterystyczny dla zdecydowanej większości parków brak ciągłości badań oraz brak koordynacji w zakresie stosowanej metodyki, które utrudniają lub uniemożliwiają opracowywanie analiz w szerszych skalach czasowych i przestrzennych (dla wielu parków). Problematyka badawcza jest zróżnicowana, liczne są prace określające profil turystów odwiedzających poszczególne parki narodowe, a także ich aktywność przestrzenną i motywy przyjazdów. Sporadycznie natomiast podejmowane są analizy preferencji i zachowań konsumpcyjnych gości na miejscowych rynkach turystycznych oraz zmian zachodzących w tym zakresie, a także oceny ekonomicznego znaczenia turystyki w rozwoju lokalnym.