Nowe zintegrowane planowanie w kontekście kształtowania i rozwoju terenów przemysłowych i usługowych w regionach metropolitalnych

Artykuł dotyczy badań jakościowych, regionalnych. Jest głosem w dyskursie na temat poszukiwanego „modelu zintegrowanego planowania” (społeczno‑gospodarczego i przestrzennego) w Polsce, który byłby spójny z prawem Unii Europejskiej i dawał możliwość wykorzystywania potencjałów rozwojowych regionu metropolitalnego. Badania regionalne są prowadzone przez autorkę od 2012 roku, a wspólnie z zespołem badawczym w latach 2016–2017. Jako studium przypadku zaprezentowano działania podejmowane w Pomorskim Biurze Planowania Regionalnego w Gdańsku. Między innymi opisano metody określania zasad zagospodarowania przestrzennego wykorzystane w Planie zagospodarowania przestrzennego Obszaru Metropolitalnego Gdańsk–Gdynia–Sopot 2030 oraz metody delimitacji strategicznych obszarów rozwoju funkcji metropolitalnych. Doceniając również inne obserwowane działania w samorządach wojewódzkich, integrujące planowanie przestrzenne z polityką rozwojową, autorka dokonała próby identyfikacji mechanizmów zintegrowanego planowania, które mogą mieć wpływ na kształtowanie i rozwój terenów przemysłowo‑usługowych. Jednak w opinii autorki bez zmiany systemu prawnego te wszystkie opisane działania będą miały niewielki wpływ na efektywne, właściwe wykorzystanie gruntów. Jako konkluzję autorka zaprezentowała model planowania przestrzennego w zintegrowanym systemie polityki rozwoju kraju – do dalszych dyskusji.