Przemiany terenów poprzemysłowych w miejscach dziedzictwa przemysłu włókienniczego na przykładzie Manchesteru, Lyonu i Łodzi

W wyniku istotnych przemian technologicznych w XX wieku w znacznej części uprzemysłowionychmiast europejskich doszło do stopniowej relokacji i zaniku przemysłu. Skutecznym narzędziemprzestrzenno-funkcjonalnych przekształceń zdegradowanych terenów jest rewitalizacja. Niniejszy artykułstanowi próbę oceny przekształceń struktury przemysłowej i zurbanizowanej w tkance miejskiej ośrodkówhistorycznie związanych z przemysłem włókienniczym. Zestawienie porównawcze dotyczyć będzie największychośrodków dziedzictwa przemysłu włókienniczego w Wielkiej Brytanii, Francji oraz w Polsce. Głównymcelem artykułu jest identyfikacja układu przestrzennego pofabrycznych obiektów przemysłu włókienniczegow skali miasta oraz charakterystyka procesów przemiany. Zaprezentowano przykłady zaadaptowania obiektówpoprzemysłowych do nowych funkcji oraz wykreowania przestrzeni do świadczenia usług turystycznychoraz przestrzeni publicznej dla mieszkańców miasta. Ukazano też rezultaty procesów rewitalizacyjnychoraz potencjał dziedzictwa przemysłu, dający możliwości rozwoju funkcji edukacyjnych, kulturotwórczych,rekreacyjnych oraz turystycznych.