Ekonomiczne aspekty dokarmiania dolistnego w uprawie rzepaku ozimego (Brassica napus L.)

Produkcja rzepaku w Polsce charakteryzuje się małą stabilnością wynikającą zarówno z dużej zmienności plonowania, jak i wahań opłacalności uprawy tej rośliny. Celem podjętych badań było określenie opłacalności produkcji nasion rzepaku ozimego (Brassica napus L.) w warunkach dokarmiania dolistnego siarką, borem i aminokwasami. Analizę opłacalności wykonano na podstawie wyników badań pochodzących z doświadczenia polowego przeprowadzonego w latach 2016–2019 w Rolniczej Stacji Doświadczalnej Zawady należącej do Uniwersytetu Przyrodniczo-Humanistycznego w Siedlcach. W doświadczeniu badano wpływ różnych wariantów dokarmiania dolistnego: 1. obiekt kontrolny (K) – bez stosowania dokarmiania dolistnego i aminokwasu; 2. aminokwas Aminoplant (A); 3. nawóz dolistny Siarkomag + nawóz dolistny Bormax (S+B); 4. nawóz dolistny Siarkomag + nawóz dolistny Bormax + aminokwas Aminoplant (S+B+A). Badania własne wykazały, że wielkość zebranego plonu nasion rzepaku ozimego była zależna od poszczególnych wariantów dokarmiania dolistnego. Największy plon nasion uzyskano, stosując mieszaninę nawozów dolistnych Siarkomag i Bormax oraz aminokwasu Aminoplant – 3,77 t·ha–1, natomiast najmniejszy plon uzyskano na obiekcie kontrolnym (bez dokarmiania dolistnego) – 3,18 t·ha–1, wzrost plonu wyniósł 18,5%. Nadwyżka bezpośrednia z 1 ha uprawy rzepaku ozimego wynosiła od 1391,55 PLN·ha–1 (obiekt kontrolny) do 2155,53 PLN·ha–1 (mieszanina nawozów dolistnych Siarkomag i Bormax oraz aminokwasu Aminoplant). Natomiast dochód z uprawy 1 ha, wliczając dopłaty bezpośrednie wynosił od 1896,23 PLN·ha–1 na obiekcie kontrolnym do 2660,21 PLN·ha–1 w wariancie 4.