Wpływ systemów gospodarowania na jakość technologiczną ziarna i mąki odmian pszenicy ozimej

Materiał do badań stanowiło ziarno odmian pszenicy ozimej pochodzące z doświadczeń polowych realizowanych w latach 2007–2008 przez Krajowy Ośrodek Badawczy Meklemburgii–Pomorza Przedniego (LFA) w miejscowości Gülzow (Niemcy). Pierwszym czynnikiem był system gospodarowania (konwencjonalny, ekologiczny), drugim – odmiany pszenicy ozimej (Akteur, Mulan, Hermann i Schamane). Oznaczono cechy fizyczne ziarna, cechy jakościowe oraz farinograficzne. Większą wartość masy 1000 ziaren i gęstości ziarna w stanie zsypnym uzyskano po zastosowaniu konwencjonalnego systemu uprawy. Ziarno pszenicy pochodzące z konwencjonalnego systemu uprawy charakteryzowało się lepszą jakością niż ziarno z systemu ekologicznego. Istotnie większe wartości odnotowano dla wszystkich cech jakościowych z wyjątkiem liczby opadania. W systemie konwencjonalnym uzyskano korzystniejsze wartości cech farinograficznych niż w ekologicznym. Wyjątek stanowił czas rozwoju ciasta, który nie różnił się istotnie. W przypadku odmiany Akteur i Mulan stwierdzono silniejszy wzrost stabilności ciasta w systemie konwencjonalnym niż u pozostałych odmian. Najlepszą jakością ziarna i mąki charakteryzowała się odmiana Akteur, a najgorszą odmiana Hermann.