Zawartość składników pokarmowych w mieszankach łubinu wąskolistnego z żytem jarym uprawianych na zieloną masę

Niedobór pasz objętościowych dla bydła mlecznego skłania do podjęcia badań nad uprawą mieszanek strączkowo-zbożowych z przeznaczeniem na zieloną masę. Do uprawy na glebach słabszych zaleca się mieszanki łubinu wąskolistnego z żytem jarym. W latach 2010–2012 w Rolniczej Stacji Doświadczalnej w Zawadach przeprowadzono badania nad określeniem wpływu składu i terminu zbioru na zawartość składników pokarmowych w mieszankach łubinu wąskolistnego z żytem jarym uprawianych na zieloną masę. W doświadczeniu badano dwa czynniki: skład mieszanek oraz termin zbioru. I. Skład mieszanek: łubin wąskolistny – siew czysty, żyto jare – siew czysty, łubin wąskolistny 75% + żyto jare 25%, łubin wąskolistny 50% + żyto jare 50%, łubin wąskolistny 25% + żyto jare 75%. II. Termin zbioru: faza kwitnienia łubinu wąskolistnego, faza płaskiego zielonego strąka łubinu wąskolistnego. W mieszankach uprawiano łubin wąskolistny odmiany Zeus i żyto jare odmiany Bojko. W pobranym materiale roślinnym oznaczono zawartość: białka ogólnego, tłuszczu surowego, włókna surowego i popiołu surowego. Na podstawie wykonanych oznaczeń zawartości składników pokarmowych obliczono zawartość związków bez- azotowych wyciągowych. Niezależnie od terminu zbioru największą zawartość białka ogólnego i popiołu surowego odnotowano w łubinie wąskolistnym uprawianym w siewie czystym, tłuszczu surowego w łubinie wąskolistnym oraz w mieszankach łubinu wąskolistnego z żytem jarym, a włókna surowego i związków bezazotowych wyciągowych w życie jarym uprawianym w siewie czystym. Mieszanki łubinu wąskolistnego z żytem jarym zebrane w fazie kwitnienia zawierały więcej białka ogólnego, popiołu surowego i bezazotowych związków wyciągowych, a zebrane w fazie płaskiego zielonego strąka łubinu wąskolistnego więcej tłuszczu surowego i włókna surowego.