Wpływ sposobu uprawy roli i terminu aplikacji herbicydu na skuteczność chwastobójczą i plonowanie pszenicy ozimej uprawianej w monokulturze

W latach 2010–2011 wykonano badania polowe nad oceną wpływu sposobu uprawy roli (tradycyjna i uproszczona) i terminu aplikacji herbicydu na skuteczność zabiegu chwastobójczego w pszenicy ozimej uprawianej w monokulturze. Mieszaninę diflufenikanu z chlorotoluronem (herbicyd Snajper 600 SC) zastosowano w zalecanej dawce (150 g·ha-1 + 750 g·ha-1) w trzech terminach: 1. jesienią, w fazie 1–2 liści, 2. jesienią, w fazie 4–5 liści, 3. wiosną, w fazie krzewienia pszenicy ozimej. Zachwaszczenie pszenicy ozimej w systemie uproszczonym było większe niż w warunkach uprawy tradycyjnej i spowodowane było głównie większą liczebnością Apera spica-venti, Centaurea cyanus i Cerastium arvense. W obu systemach uprawy nie wykazano różnic w skuteczności zabiegu chwastobójczego pomiędzy terminami jesiennymi, natomiast po aplikacji wiosennej zniszczenie chwastów było znacznie słabsze. W przypadku zabiegu wiosennego zniszczenie chwastów było słabsze w uprawie uproszczonej w porównaniu z tradycyjną. Terminy aplikacji herbicydu oraz system uprawy roli nie wpłynęły istotnie na masę tysiąca ziaren i masę hektolitra.