Wpływ nawożenia azotem i gęstości siewu na plon i wartość wypiekową pszenicy orkisz (Triticum aestivum. ssp. spelta) odmiany Rokosz

Celem pracy było określenie poziomu plonowania i wartości technologicznej nowej polskiej odmiany pszenicy Triticum aestivum ssp. spelta L. o nazwie Rokosz w zależności od nawożenia azotem i gęstości siewu. Cel badawczy realizowano poprzez prowadzenie doświadczenia polowego i oznaczeń laboratoryjnych w latach 2006–2009 w ODR Szepietowo, miejscowość Kolanica, województwo podlaskie. Czynnikiem pierwszego rzędu była gęstość siewu. Uwzględniono 3 poziomy: a1 – 400 ziaren · m-2, a2 – 500 ziaren · m-2, a3 – 600 ziaren · m-2. Czynnikiem drugiego rzędu była dawka azotu. Uwzględniono 4 poziomy: b1 – 0 kg N · ha-1 (obiekt kontrolny), b2 – 40 kg N · ha-1, b3 – 80 kg N · ha-1, b4 –120 kg N · ha-1. Stwierdzono wpływ gęstości siewu na poziom plonowania pszenicy orkiszowej i niektóre cechy jakościowe. Istotnie wyższy plon i lepszą jakość uzyskano, stosując wysiew w ilości 500 ziaren · m–2. Azot wpływał korzystnie na plon ziarna i cechy wartości wypiekowej: zawartość białka, ilość glutenu, wskaźnik sedymentacyjny, cechy reologiczne ciasta, negatywnie natomiast na indeks glutenu. Najkorzystniejsze wartości parametrów jakości otrzymano, stosując azot w ilości 80 i 120 kg N · ha-1.