Plon i skład chemiczny surowca arniki górskiej (Arnica montana L.) w zależności od sposobu zakładania plantacji i terminu zbioru koszyczków kwiatowych

Badania przeprowadzono w latach 2008–2010 na dwu-, trzy- i czteroletniej plantacji arniki górskiej, zlokalizowanej na glebie płowej o składzie granulometrycznym piasku gliniastego mocnego. Celem eksperymentu było określenie wpływu sposobu zakładania plantacji i terminu zbioru koszyczków kwiatowych na plon surowca arniki górskiej oraz jego skład chemiczny. Uwzględniono następujące sposoby zakładania plantacji: z sadzonek pędowych uzyskanych w wyniku podziału roślin matecznych oraz z rozsady wyprodukowanej w tacach wielodoniczkowych. Zbiór prowadzano sukcesywnie w czterech fazach kwitnienia koszyczków kwiatowych: A – faza żółtego pąka, B – początek kwitnienia, C – pełnia kwitnienia, D – koniec kwitnienia. Z przeprowadzonych badań wynika, że dwuletnie rośliny arniki górskiej cechowały się mniejszym potencjałem plonowania niż rośliny trzy- i czteroletnie. Pod względem wielkości plonu bardziej korzystne okazało się zakładanie plantacji z rozsady niż z sadzonek pędowych. Z kolei termin zbioru koszyczków kwiatowych istotnie wpływał na zawartość substancji biologicznie czynnych. Zawartość laktonów seskwiterpenowych systematycznie zwiększała się wraz z opóźnianiem zbiorów, a więc od fazy żółtego pąka do końca kwitnienia. Najwięcej kwercetyny gromadziły koszyczki zbierane na początku kwitnienia, natomiast najwięcej olejku eterycznego – w pełni kwitnienia arniki.