Zachwaszczenie zbóż ozimych w stanowisku po zbożach jarych i ugorze

W latach 2002–2005 w Stacji Badawczej Wydziału Rolniczego w Mochełku należącej do Uniwersytetu Technologiczno-Przyrodniczego w Bydgoszczy, na glebie płowej typowej kompleksu żytniego dobrego, przeprowadzono dwuczynnikowe doświadczenie polowe, w którym oceniono i porównano zachwaszczenie ozimych form jęczmienia, pszenicy, pszenżyta i żyta uprawianych w stanowiskach po zbożach jarych i ugorze. Stwierdzono, że zachwaszczenie zbóż ozimych w stanowisku po ugorze jest znacznie większe niż po zbożach jarych, a najsilniej zachwaszczającym się gatunkiem jest pszenica ozima. Oddziaływanie poszczególnych gatunków zbóż jarych jako przedplonów na zachwaszczenie zbóż ozimych jest podobne, chociaż owies w porównaniu z pozostałymi gatunkami ogranicza w większym stopniu zachwaszczenie pszenicy ozimej, jęczmień jary jęczmienia ozimego, a pszenżyto jare zachwaszczenie żyta.