Wpływ współrzędnej uprawy pasowej na zachwaszczenie pszenicy jarej

Eksperyment przeprowadzono w latach 2004–2006 w gospodarstwie indywidualnym położonym we wsi Frankamionka, powiat zamojski. Pole doświadczalne zlokalizowano na glebie o składzie granulometrycznym pyłu ilastego, lekko kwaśnej, o średniej zawartości substancji organicznej. Przedmiotem badań było zachwaszczenie łanu pszenicy jarej, odmiany Helia. Schemat badań obejmował następujące czynniki: I. metoda uprawy – siew czysty i uprawa współrzędna pasowa; II. poziom pielęgnacji – mechaniczna, mechaniczno-chemiczna, chemiczna. Zachwaszczenie pszenicy określono na dwa tygodnie przed zbiorem, oznaczając skład gatunkowy, liczbę chwastów i ich nadziemną, powietrznie suchą masę. Na podstawie zebranych wyników stwierdzono, że uprawa współrzędna pasowa ograniczała zarówno liczbę, jak i masę chwastów, zwiększała natomiast liczbę gatunków chwastów w łanie pszenicy. Największe zachwaszczenie występowało w warunkach pielęgnacji mechanicznej. Pielęgnacja mechaniczno-chemiczna i chemiczna istotnie ograniczały stopień i stan zachwaszczenia łanu. Różnice w działaniu tych metod były nieznaczne.