Wpływ oddziaływań pomiędzy pszenicą jarą a jęczmieniem jarym na akumulację w roślinach azotu, fosforu i potasu

W badaniach wazonowych oceniano wpływ oddziaływań pomiędzy pszenicą jarą a jęczmieniem jarym na zawartość azotu, fosforu i potasu w roślinach. Eksperyment realizowano wg schematu addytywnego. Czynnikami doświadczenia były: 1. poziomy nawożenia mineralnego NPK (dawka standardowa i podwyższona w stosunku do niej o 50%), 2. sposoby siewu roślin (w mieszance i uprawie jednogatunkowej). Materiał roślinny do oznaczeń  pochodził z 5 faz: wschody, krzewienie, strzelanie w źdźbło, kłoszenie i dojrzewanie. Wykazano, że w mieszance, w stosunku do uprawy jednogatunkowej, pszenica  zawierała mniej azotu i potasu w fazach kłoszenia i dojrzewania, a fosforu – podczas wschodów i strzelania w źdźbło. Siew mieszany zwiększał w jej masie zawartość fosforu w fazie dojrzewania, a potasu od wschodów do kłoszenia.  Jęczmień w mieszance charakteryzował się większą  zawartością azotu podczas dojrzewania, a fosforu w czasie wschodów. W jego częściach nadziemnych odnotowano zmniejszenie akumulacji potasu w okresie od wschodów do kłoszenia.