Zmienność ciemnienia miąższu bulw surowych i gotowanych słonecznika bulwiastego (Helianthus tuberosus L.)

Celem badań jest ocena ciemnienia miąższu bulw surowych i gotowanych Helianthus tuberosus oraz określenie ich przydatności do bezpośredniej konsumpcji i przetwórstwa spożywczego. Doświadczenia polowe przeprowadzono w latach 2003–2005 w Parczewie na glebie wytworzonej z piasków gliniastych lekkich, o lekko kwaśnym odczynie. Eksperyment prowadzono metodą bloków zrandomizowanych w 3 powtórzeniach. Czynnikami eksperymentu były 2 odmiany słonecznika bulwiastego: Albik i Rubik. Stosowano pełną dawkę obornika w ilości  25 t ha-1 oraz nawożenie mineralne w ilości 100 kg N; 43,6 kg P; 124,5 kg K ha-1. Przeprowadzono ocenę ciemnienia miąższu bulw surowych i gotowanych badanych odmian wg skali  9-stopniowej. Eksperyment wykazał, iż intensywniejszą barwą miąższu bulw odznaczała się część stolonowa niż wierzchołkowa bulw gotowanych. Ciemnienie bulw surowych i gotowanych determinował czynnik genetyczny. Mniejszą skłonnością do ciemnienia miąższu bulw gotowanych oraz surowych po 1 godzinie odznaczała się odmiana Albik. Odmiana Rubik wykazała się natomiast większą stabilnością badanych cech jakości.